Mijn eerste kennismaking met de frisbee -het overgooien/vangen op het strand niet meegerekend- was in 1993 in Notre-dame-de Monts, Vendee in Frankrijk.
Dat bleek een bakermat te zijn van Ultimate Frisbee. Er was zelfs een landentoernooi en een in Oranje gehulde Nederlandse wisselspeler legde uit: “We spelen 7 tegen 7. Je moet overgooien en om een punt te halen, een medespeler aangooien die de frisbee op de achterlijn van de tegenpartij vangt. Voorkomt de verdedigende partij dit, dan worden zij de aanvallers. De wedstrijd duurt 100 minuten of het tean dat eerder 15 punten haalt, is winnaar.” En: “Sportiviteit, daar drijft dit spel op. Er is geen scheidsrechter nodig.”
Grote kans, dat u een variant van Ultimate Frisbee niet kent. Ik ook niet, totdat bleek, dat echtgenote R. en ik er -na onze verhuizing eind 2024- vanuit ons appartement nagenoeg op uitkijken: De ‘Disc Golf Course Heerenveen’!
Onze onwetendheid zetten wij om in nieuwsgierigheid. Echtgenote R. en ik wandelen er dikwijls doorheen. Het is golf met een frisbee, hier ‘disc’ genoemd. Vanaf een ’tee’ richt en gooit een speler een disc in de richting van en uiteindelijk in een ‘hole’, een basket met kettingen. De Heerenveense baan -kregen we het van vele spelers te horen- is één van de, zo niet mooiste van Nederland. Met maar liefst 18 holes!
*
“Wat hebben jullie toch in je rugzak of in zo’n trolley?” vroeg R. tijdens een wandeling aan twee jeugdige golfers. De man zette zijn rugzak naast een tee op de grond. “Daar zitten onze discs in”, zei hij, de rugzak openend. De vrouw legde haar trolley plat, ritste hem open en vulde aan: “Een beetje speler heeft er wel meer dan vijftien verschillende.” Ze liet het zien. “Ze hebben allemaal een bepaalde tactische functie van tee naar hole!” “Oefenen jullie altijd met z’n tweeën?” “Ja, heel vaak wel”, lachte het meisje, “omdat wij elkaar en deze sport zó leuk vinden!” Ze legde verder uit: “We hebben ook een app en daar staan wel een paar honderd leden op. Er willen altijd wel een paar spelen!”
“Ze hebben allemaal een bepaalde tactische functie bij het gooien van tee naar hole”.
Bij disc golf worden verschillende soorten schijven gebruikt om de afstand, controle en vluchtbocht optimaal aan te passen aan de terreinsituatie (bos, open veld, waterpartij). Putters: Langzame, stabiele schijven met een stompe rand voor maximale nauwkeurigheid vlak bij de metalen mand (de basket). Midrange discs: Veelzijdige schijven voor middellange afstanden en gecontroleerde naderingsworpen. Ze vliegen rechtdoor en zijn voorspelbaar. Fairway drivers: Scherpere randen voor langere afstanden waarbij je nauwkeurig op een open baan of tussen bomen wilt blijven. Distance drivers: Smalle, scherpe randen ontworpen voor maximale snelheid en de aller verste worpen vanaf het startpunt.
Er zijn verschillende worpen mogelijk. De backhand, maar je kunt ook een sidearm of forehand gooien, of boven je hoofd, de tomahawk of thumber.
Bron: ‘Disc Golf Nederland’
Haar vriend vulde enthousiast aan: “We hebben hier vaak wedstrijden!” “Tjee”, verbaasden R. en ik ons. “Laatst hadden we hier het Nederlands kampioenschap! Het is zo’n mooie, lange en gevarieerde baan!”
Aan de rand van de course -tijdens een wandeling op maandag morgen- zag ik een man in een wetsuite midden in een sloot staan. Hij is aan het dreggen. Een jongere collega (?) stond op de oever. Aan hem vroeg ik nieuwsgierig: “Wat is hier aan de hand?” “We zoeken discs”, zei hij, demonstratief er één omhoog houdend. Vanaf het water en al dreggend riep de andere man: “De eigenaar heeft er zijn telefoonnummer of e-mail opgezet. Zo krijgt hij z’n disc weer terug.”
De ander vulde aan: “We checken ook in sommige bomen.”
*
Op een drukbezochte inloopavond van Bouwbedrijf van W. en de Gemeente Heerenveen werden we op de hoogte gesteld van bouwplannen in onze wijk. Er komen vrijstaande en geschakelde woningen in ons aangrenzend natuurgebied. Ruim tweehonderd. Zelfs een drietal (bescheiden) woontorens. Dat lijkt prima te passen. “Het is een heel mooi, ruim opgezet plan. Met heel veel aandacht voor groen. Waar mogelijk behoud van bestaande natuur en er komt zelfs een eilandje.” Dan drommen we langs de tafels met gedetailleerde tekeningen en maquettes. “Kijk!” zei ik, op een gekleurde tekening wijzend, “daar loopt ook een deel van de disc golfbaan langs!” Een beleidsbepaler legde uit: “Ja, daar komen nu huizen. Er worden vijf holes van de golfbaan afgesneden.” Hij vergoelijkte, enigszins vaag: “Het is natuurlijk nog maar een plan.” En: “We zoeken nog naar alternatieven.”
Weer thuis zei R.: “Wel een mooi groen plan! En woningen moeten toch ergens worden gebouwd. Maar wat is dat sneu voor die golfers. Het zijn zulke keurige en relaxte sporters. Ze verliezen zo bijna een derde deel van de holes!” Ik was het volkomen eens en dikte dat nog maar eens extra aan: “Een blamage voor het imago van Sportstad Heerenveen. Je zet in de Ireen Wust of de Sven Kramer bocht op Thialf ook niet een tiny house neer of in het strafschopgebied van het Abe Lenstra stadion een tuinhuisje?”
Alle Friese 11 steden liggen min of meer aan de westelijke en noordelijke kust van Friesland. Ja, ook Leeuwarden (Middelsee) en Dokkum (Waddenzee) lagen ooit aan de kust. Zij kregen ‘stadsrechten’. In het ‘armere’ deel van Friesland kwamen Drachten en Heerenveen pas tijdens en na de vervening, dus veel later, tot bloei. En toen werden er geen ‘stadsrechten’ meer uitgedeeld… Een grote frustratie van Heerenveen (sinds 1934), dat daarom maar wat graag ‘sportstad‘ wordt genoemd!
*
Bij de tweede inloopavond hebben de bouwplannen weer meer vorm gekregen. “Met de de wensen, die u de vorige keer op die gele plakkertjes mocht aangeven, is zo veel mogelijk rekening gehouden. Ook planologen hebben we er nog eens naar laten kijken en daardoor blijft deze bomenwal, die eerst gerooid zou worden, in zijn geheel bestaan.” Weer langs de tafel staande, bij die betreffende detailtekening, brengen R. en ik de geplaagde golfcourse opnieuw ter sprake. “Ja”, zei een gemeente ambtenaar, “ook daar houden we zoveel mogelijk rekening mee. Er staan al drie nieuwe holes op. Eén zelfs op het eiland.” Hij wees aan waar.
Ik heb de golfers op de toernooi foto beloofd, dat ik er deze column over zou schrijven.
Wij rekenen erop, dat bij de laatste inloopavond ook de twee ontbrekende holes zullen zijn ingepland. De foto van de 18e heb ik al! Met score!
***